Existentialisme
Existentialisme Wat is de status van de mens als individu? De mens staat in het centrum van de belangstelling, maar in hoeverre bezit hij een bepaalde eigenheid? Existeren is bestaan: Eerst verschijnt de mens, daarna wordt hij (iets). Het menselijke bewustzijn is een en ander doorschijnendheid. Hier komen we weer tot de transparantie van de Geest, als zijnde de denkende/voelende/willende mens. In tegenstelling tot het ‘massieve’ zijn van de dingen. Het menselijke bewustzijn bestaat in geen enkel opzicht als substantie, maar als bedoelde gerichtheid op de wereld. Hierdoor is de mens in staat om overal zijn vraagtekens bij te zetten. Dus God is een wensdroom en bestaat in feite niet. Goed en kwaad is (volgens Sartre) de basisstructuur van het menselijke bewustzijn. Niet de bestaande normen zijn bepalend voor ons gedrag, maar wij scheppen zelf onze eigen waarden en zijn zelf verantwoordelijk voor onze daden. De mens is dus niets anders dan wat hij van zichzelf maakt: een individu! Het existentialistisch denken is dus op géén enkele wijze tot één gemeenschappelijk grondpatroon te herleiden. 'De mens is in alle omstandigheden in staat om (iets anders) te kiezen en (iets anders) te doen. Iedere keuze die gemaakt wordt is een persoonlijke keuze, waar men dan ook helemaal zelf verantwoordelijk voor is.' De mens dient zich bewust te zijn van haar persoonlijke grenzen en zich niet te verliezen in allerlei denkbeelden/verwaandheden. Het zinloze bestaat: er zijn levens die zo geleid worden dat daarbinnen geen zin van het leven ervaren wordt. De mens kan zin én zinloosheid ervaren, maar hetgeen waar wij deze zin of zinloosheid op baseren is persoonlijk; afhankelijk van de manier waarop ieder individu vorm geeft aan zijn leven. Er is sprake van een menselijke natuur, het bestaan gaat vooraf aan de essentie (het ‘doel’). De mens ís wat hij doet. In de dood valt hij samen met de som van zijn daden. Individuele vrijheid en subjectiviteit is ‘het persoonlijke Zijn’. Existeren/boven zichzelf uitstijgen/niet gebonden zijn aan wat dan ook/ aan niemand verantwoording verschuldigd en in volle vrijheid z’n eigen weg kiezen, zichzelf vormen, zichzelf verwezenlijken. Lett. Ondernemingsgeest= neiging om te ondernemen. Ondernemen= beginnen; wagen Ondernemend= niet bang om te wagen Kunstenaar/ondernemer/existentialist/autonoom/individu bevrijd van allerlei angsten en leven in overeenstemming met de natuur, omdat hij heeft afgerekend met alles wat zogenaamd vanzelfsprekend en natuurlijk is. Natuurlijk is in overeenstemming met de werkelijkheid, maar wat is dé werkelijkheid? Een autonoom mens is dus zijn eigen werkelijkheid. Als er zin kan worden gegeven aan het leven kan dat alleen vanuit een strikt nauwkeurige, individuele, authentieke beleving. Mijn zin is het vormgeven van de ontologie: de leer van Het Zijn; de ontologische status van het ‘ik’ en de menselijke emotie en verbeelding hiervan in de kunst en in het Leven. De kunst van het leven De kunst van het Zijn Mijn beeldend werk is existentiële kunst: abstraheren van details uit het natuurlijke beeld, in zowel figuur als landschap, tot het blootleggen van onderbewuste of primaire ontwikkelingsstadia. Het gaat eerder om het karakter dan om de stijl, zowel bij de figuratie als bij de abstractie. Mijn werk bestaat steeds meer uit ‘textiele kunst’: door toevoeging of gebruik van andere materialen en zoeken naar andere dragers, die vorm, techniek en inhoud samenbrengen tot een geheel. Existentieaal gaat over de analyse van de essentie van het bestaan (theologisch). Existentieel gaat over de beslissingen die iemand neemt over zijn eigen bestaan (filosofisch). Met dit als uitgangspunt, ben ik voor het festival Ka-Art gaan experimenteren zonder doel: 'Kan onzinnig/doelloos experimenteren leiden tot een zinnig resultaat?'